آقا جان ماه مبارك رمضان، ماه نزول خير و بركت، ما را ترك گفت؛ شبهاي قدر گذشت و نمي‌دانم در تقدير من خدمت در ركاب تو رقم خورده يا لياقت اين افتخار به سبب زشتي‌هايم از من سلب گرديده؟

ولي خوب مي‌دانم كه تو مهرباني و خدايت بس بزرگ؛ آنسان كه گر به اندازه‌ي تمام عمرم گناه نمايم با گوشه‌ي چشمي كوله‌بارم سرشار از نيكي خواهد شد.

شنيده‌ام كه اگر شخصي، ديگري را به‌خاطر خدا دوست داشته باشد خداوند براي او در بهشت يك برج مي‌دهد كه هفتاد طبقه دارد، در هر طبقه هفتاد قصر و هر قصر هفتاد هزار در دارد و فرشتگان از درها بر صاحب‌خانه وارد مي‌شوند در حاليكه به او سلام مي‌دهند؛ و نمي‌دانم آيا من دوستدار واقعي تو هستم يا...

اگر دوستدارت باشم پس در زمره‌ي منتظران واقعي تو نيز خواهم بود. ولي منتظر واقعي كيست؟ چگونه مي‌زيد؟ آيا او مي‌تواند در هجران تو با فراغ بال به زندگي دنيايي خود مشغول باشد؟ آيا جز اين است كه او ابتدا خواهان و عاشق تو گرديده و در پي آن حضور تو را حياتي‌ترين عنصر زندگي خود دريافته؟ و آيا عشق به دوست‌داشتني‌ترين مي‌تواند جز نگاه مهر آميز پروردگارم بر بنده‌ي حقيرش باشد؟

پس از خدايم مي‌خواهم كه قلبم را با نور عشق به يوسف آل طه منور نمايد تا اين تبلور هدايتگرم در ظلمات گمراهي گردد؛ و با تمام وجود آرزو دارم ظهور امام عصرم حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف را...

خدايا، اي آنكه در برابر آنچه مي‌دهي، پاداش نمي‌خواهي.

اي آنكه از بخشش خود پشيمان نمي‌شوي.

اي آنكه پاداش بنده‌ات را نه هموزن  آنچه كرده، بلكه افزون‌تر مي‌دهي.

اين ماه مبارك در ميان ما به شايستگي زيست، و به نيكي همنشين ما گرديد، و گران‌مايه‌ترين سودهاي اهل جهان را به ما بخشيد. سپس چون زمانش به انجام رسيد و مدتش به سر آمد وشمار روزهايش پايان گرفت، از ما جدا شد.

اينك او را بدرود مي‌گوييم؛ همچون بدرود گفتن كسي كه فراقش بر ما دشوار است و رفتنش ما را دچار اندوه و وحشت مي‌كند و عهدي نگه‌داشتني و حرمتي رعايت كردني و حقي گزاردني از وي را بر ما لازم مي‌گرداند. پس مي‌گوييم: سلام بر تو اي بزرگ‌ترين ماه خدا، و اي عيد دوستان خدا.

سلام بر تو اي گرامي‌ترين اوقاتي كه همنشين ما بودي، و اي بهترين ماه در همه‌ي روزها و ساعت‌ها.

سلام بر تو اي همدمي كه چون آمدي، بر دل ما آرامش آوردي و شادمان كردي، و چون سپري شدي، ما را در وحشت تنهايي گذاشتي و درد فراق افزودي.

سلام بر تو و آن فضل تو كه اينك از آن محروم مانده‌ايم.

سلام بر آن بركت‌هاي پيشين كه از ما گرفته شده است.

خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و اندوه فراوان ما را درفراق اين ماه پاداش نيك عطا كن، و روز عيد و روزه گشودن ما را مبارك ساز، و آن را از بهترين روزهايي قرار ده كه بر ما گذشته و آمرزش تو را به سوي ما آورده و گناهانمان را زدوده است، وگناهان پنهان و آشكار ما را ببخشاي.

خدايا ما را در اين روز فطر كه آن را براي مؤمنان روز عيد و شادي، و براي دينداران هنگامه‌ي اجتماع و همكاري قرار داده‌اي، از هر گناهي كه مرتكب شده‌ايم، و هر كار زشتي كه پيش از اين كرده‌ايم، و هر انديشه‌ي بد كه در دل خود نهان داشته‌ايم، دست برمي‌دايم و به سوي تو مي‌آييم؛ همچون كسي كه ديگر خيال بازگشت به گناه را ندارد و ديگر مرتكب هيچ گناهي نخواهد شد؛ خالصانه و بدون ذره‌اي شك و ترديد. پس بازگشت ما را آغوش گشاي واز ما خشنود باش، و ما را بر ترك گناه استوار بدار.

صحيفه سجاديه، فرازي از دعاي 45

نیایش امام سجاد(ع) در وداع با ماه رمضان...

اي آنكه با احسان و بخشش خود بندگانت را به حمد و ثناي خود فراخواندي و ايشان را در ميان نعمت‌ها و عطايا فروپوشاندي، چه آشكار است نعمت‌هاي تو در زندگي ما، و چه بسيار و گسترده است بخشش تو در حق ما، و نيكي تو كه آن را ويژه‌ي ما گرداندي. تو ما را به آيين برگزيده‌ات و دين پسنديده‌ات و راه آسانت هدايت كردي، و شيوه‌ي تقرب جستن به خود و رسيدن به كرامت خود را به ما شناساندي.

خدايا، تو ماه رمضان را از گزيده‌ترين وظايف و ويژه‌ترين واجبات خود قرار دادي؛ ماهي كه آن را در ميان ماه‌هاي ديگر ممتاز ساخته‌اي،  و از ميان همه‌ي زمان‌ها و روزگارها آن را برگزيده‌اي، و بر همه‌‌‌ي اوقات سال برتري‌اش داده‌اي؛ زيرا قرآن و نور را در آن فروفرستاده‌اي، و مردم را به شب‌زنده‌داري در اين ماه راغب فرموده‌اي، و شب قدر را، كه از هزار ماه بهتر است، بزرگ و گرامي داشته‌اي.

با ماه رمضان، ما را بر امت‌هاي ديگر برتري دادي، و با فضيلت اين ماه ما را براي سبقت جستن از ملت‌هاي ديگر اختيار كردي. پس به فرمان تو روزهايش را روزه داشتيم و به ياري تو شب‌هايش را به عبادت برخاستيم؛ در حاليكه با اين روزه و شب‌زنده‌داري، خود را در معرض رحمتي نهاديم كه بر ما عرضه داشته بودي، و آن را وسيله‌ي رسيدن به ثوابت قرار داديم. بر عطاي آنچه از تو خواهند، قدرت داري، و آنچه از فضل تو طلب كنند، مي‌بخشي،  و به آن كس كه قرب تو جويد، نزديكي.

سلام بر تو اي ماهي كه در آن آرزوها در دسترس آيند و بسي كارهاي نيك انجام شود.

سلام بر تو اي همسايه‌اي كه در مجاورت تو دل‌ها نرم و رقيق شوند و گناهان رو به كاستي روند.

سلام بر تو اي مددكاري كه ما را در مقابله با شيطان يار بودي، و اي رفيقي كه راه‌هاي نيكي كردن را پيش پاي ما هموار نمودي.

سلام بر تو كه تا هستي، چه بسيار كساني را خدا از آتش مي رهاند، و چه بسيار كساني كه حرمت تو را نگه مي‌دارند و بخت نيك مي‌يابند.

سلام بر تو كه پيش از آمدنت در آرزوي تو بوديم، و پيش از رفتنت، به اندوه جدايي دچار شديم.

سلام بر تو و آن شب قدري كه بهتر از هزار ماه است.

سلام بر تو كه ديروز چون با ما بودي، به سختي دلبسته‌ات بوديم، و فردا كه از ميان ما خواهي رفت، از جان و دل آرزومند آمدنت هستيم.

خدايا ما مدتي را در اين ماه به سر برديم؛ ماهي كه ما را بدان شرافت بخشيدي، و به احسان خويش ما را شايسته‌ي آن گردانيدي؛ در حاليكه مردم بدكردار تيره‌بخت، قدر آن را نشناختند و به سبب شوربختي خويش از فضل آن محروم شدند.

تو ما را به شناخت اين ماه توفيق و برتري عنايت كردي، و به شيوه‌ي برخوداري از آن راه نمودي. توفيقمان دادي كه روزهايش را روزه بداريم و شب‌هايش را با عبادت به صبح آوريم؛ اگرچه كوتاهي كرديم و از حق بسيار آن، اندكي را به جاي آورديم.

خدايا، ستايش براي توست؛ ستايشي از سر اعتراف به بدكرداري و اقرار به سستي و كوتاهي. براي رضاي توست كه از صميم دل پشيمانيم، و با زبان خود، از سر صدق پوزش می طلبیم. پس در برابر آن كوتاهي‌اي كه در اين ماه در عبادت تو بدان دچار شده‌ايم، ما را پاداش ده تا با آن خيري را در يابيم كه دلخواه ما بوده است، و اندوخته‌هاي گوناگون را كه آرزو داشته‌ايم، در عوض بستانيم.

پوزش ما را بپذير كه در اين ماه در اداي حق تو كوتاهي كرديم، و عمر ما را به ماه رمضان آينده برسان، و چون ما را به آن رسانيدي، كمك كن تا به عبادتي نايل شويم كه تو را سزاست، و طاعتي را برپا داريم كه درخور اين ماه است، و ما را پيوسته به كارهاي نيكي موفق ساز كه حق تو را در اين دو ماه، اين رمضان و رمضان يگر ، از ماه‌هاي عمرمان، تدارك نمايد.

خدايا اگر در اين ماه گرد گناهي كوچك يا بزرگ گرديده‌ايم، يا آن را مرتكب شده‌ايم، يا به عمد خطايي كرده‌ايم، يا از روي فراموشي بر خود ستمي روا داشته‌ايم، و يا حرمت ديگري را نپاييده‌ايم، بر محمد و خاندانش درود فرست و بر گناهان ما پرده بپوشان، و به بخشايش خويش از ما درگذر، و با مهرماني بي‌پايان و فضل كاستي ناپذير خود ما را به كاري وادار كه آنچه را در  اين ماه از ما نمي‌پسنديدي، فرو ريزد و بپوشاند.

خدايا، اكنون كه اين ماه به پايان رسيد و جامه‌ي زمان را به دور افكند، تو نيز جامه‌ي گناهان را از ما درآور و به دور افكن، و با رفتنش، بدي‌هاي ما راببر، و ما را به سبب آن، از نيك‌بخت‌ترين روزه‌دارن و پرنصيب‌ترين و بهره‌مندترين آنان قرار ده.

خدايا اگر كسي از روزه‌داران، چنان كه بايد، حق اين ماه و حرمتش را، پاس داشته، و به احكام آن عمل كرده، و از گناهان دوري ورزيده، يا به وسيله‌اي به تو تقرب جسته كه خشنودي و رحمتت را براي او در پي داشته است، همانند آنچه به او مي‌بخشي، از خوان بي‌نيازي‌ات به ما نيز ببخش، و چندين برابر آن را از فضل خود به ما ارزاني كن، كه فضل تو كاستي نمي‌گيرد و گنجينه‌هاي تو نقصان نمي‌پذيرد، بلكه پيوسته در حال فزوني است، و معادن احسان تو نابود نمي‌گردد، و بخشش بي‌زحمت و آماده، بخشش توست.

فرازی از دعای ۴۵ صحیفه سجادیه

و امشب عدالت، آواز رهایی می سراید، فزت و رب الکعبه...

خدايا ماه رمضان است، ماه تو، ماه ميهماني تو. و من به تو پناه مي‌آورم و از تو مي‌خواهم تا برآورده سازي حاجتم را و روشن گرداني چراغ خاموش هدايتم را. دلم را با عطر ظهورش معطر نما، وجودم را مالامال از عشق آل طه بنما...

پروردگارا اين جمعه آدينه‌ايي دگر است، كريما بوي خوشش عاشقان را مست‌تر از هميشه گردانيده، خداوندا زادروز كريم اهل بيتت در شب اين آدينه عالم را غرق نور مي‌نمايد؛ ميلادش فرخنده و جانم به فدايش...

هم او كه پيام‌آورت بر دوشش مي‌نشاندش و مي‌فرمود هر كه مرا دوست دارد بايد او را هم دوست بدارد، هم او كه به همراه برادرش حسين(ع) سيد جوانان اهل بهشتند، هم او كه ريحانه‌ي محمد(ص) است، هم او كه عبادت و زهدش برتر از تمام همعصرانش بوده است، هم او كه چون به نماز مي‌ايستاد به لرزه مي‌افتاد بند بند وجودش به جهت آنكه درمي‌يافت خود را در مقابل پروردگارش، هم او كه با ياد بهشت و جهنم اضطراب در وجودش موج مي‌زد، هم او كه چون بر در مسجد حضور مي‌يافت سر را به سوي آسمان بلند مي‌نمود كه: «الهي، اين ميهمان توست كه به درگاهت ايستاده؛ اي خداوند نيكوكار بنده‌ي تبهكار به نزد تو آمده، پس درگذر از كارهاي زشت و ناستوده‌ي من؛ به حق نيكي‌هايت اي كريم.» .

و حال كه مي‌دانم او محبوب درگاهت و برگزيده‌ي توست بر در رحمت بي‌كرانش ايستاده‌ام با رويي سياه و كاسه‌ايي خالي...

و با شرمساري از او مي‌خواهم كه بر ما منت نهاده و جهان تاريك و غمزده‌ از گناهمان را با ظهور مهدي فاطمه(ص) به گلستاني از عشق الهي تبديل نمايد؛ و كاش اين باشد عيدي تمام منتظرانش...

دعا براي ظهور امام زمان ارواحنا فداه در روز سيزدهم ماه مبارك رمضان...

به نام او

بار خدايا همانا من گردن مي‌نهم به اطاعت و ولايت تو، و ولايت محمد(ص) فرستاده‌ي تو، و ولايت امير مؤمنان(علي(ع)) دوست پيامبرت و ولايت امام حسن(ع) و امام حسين(ع)، فرزندان پيامبرت و آقاي جوانان اهل بهشت؛ و گردن مي‌نهم (اي پرودگار!) به ولايت علي پسر حسين (سجاد) و محمد پسر علي (باقر) و جعفر پسر محمد (صادق) و موسي پسر جعفر (كاظم) و علي پسر موسي (رضا) و محمد پسر علي (جواد) و علي پسر محمد (هادي) و حسن پسر علي (عسگري) و آقايم و مولايم صاحب‌الزمان(عج).

گردن مي‌نهم اي پرودگار جهان! به اطاعت و ولايت آنان و تسليم شدن در برابر  آنچه به آنان تفضّل كردي، در حالي‌كه راضي هستم، و انكار نمي‌كنم و استكبار نمي‌ورزم، بر آنچه كه در قرآن نازل كردي.

خدايا بر محمد و آل محمد درود بفرست، و دور كن (هر شري) را از دوست و جانشين و زبان گوياي خودت و قيام كننده به عدلت، و احترام گذارنده به حرمتت و تعبير كننده‌ از خودت، و بيان كننده احكامت، و چشمان بيننده‌ات، و گوش‌هاي شنوايت، و گواه بندگانت و حجت تو در خلقت، و جهاد كننده‌ در راهت، و كوشش كننده در اطاعت و پيرويت، او را در جمله‌ي امانت‌ها‌ي خود كه ضايع نمي‌شود قرار بده، و او را به وسيله‌ي سپاهيان پيروز خودت ياري برسان و او را ياري كن و كسي را بر ضد او كمك و ياري نفرما؛ و من و پدر و مادر و فرزندانشان و فرزندان مرا از كساني قرار بده كه آن حضرت را ياري مي‌كنند، و به وسيله‌ي او در دنيا و آخرت ياري مي‌شوند؛ و جدايي بين ما را بوسيله‌ي او اصلاح كن، و امراض و گرفتاري‌هاي ما را برطرف كن.

بار خدايا! به وسيله‌ي آن حضرت، ستم و جور را بميران؛ و غضب كن بر كساني كه عليه ايشان هستند، و گروه‌هاي گمراهي را درهم بشكن تا هيچ  كسي از آنان بر روي زمين باقي نماند.

 بحار الانوار، ص38