به نام خدای بسیار بخشنده همیشه مهربان

خدايا، اي آنكه در برابر آنچه مي‌دهي، پاداش نمي‌خواهي.

اي آنكه از بخشش خود پشيمان نمي‌شوي.

اي آنكه پاداش بنده‌ات را نه هم‌وزن آنچه كرده، بلكه افزون‌تر مي‌دهي.

تو بي استحقاق ما نعمت مي‌دهي، و از روي تفضل گناه را مي‌آمرزي. عذاب تو عين عدالت است، و حكم تو خير و صلاح ما.

اگر عطا كني، آن را به منت نياميزي، و اگر منع كني، از روي ستم نباشد.

به هر كس كه سپاست گويد جزا مي‌بخشي، حال آنكه تو خود سپاس گفتن را به او الهام كرده‌اي؛ و به هر كس كه تو را ستايش كند، پاداش مي‌دهي، حال آنكه تو خود به او ستايشگري آموخته‌اي.

بر گناه كسي پرده مي‌افكني كه اگر مي‌خواستي، رسوايش مي‌كردي، و به كسي نعمت مي‌دهي كه اگر مي‌خواستي، او را نعمت نمي‌دادي، و آن دو يكي سزاوار رسوايي و ديگري سزاوار منع تو بود، ولي تو كارهاي خود را بر تفضل بنا نهاده‌اي و قدرتت را در مسير آمرزش گناه جاري ساخته‌اي.

تويي كه در معامله با بندگانت، به سود آنان بر قيمت مي‌افزايي، و مي‌خواهي كه در اين تجارت سود بسيار برند، و با فرود آمدن به درگاه تو رستگاري و فزوني يابند. اي آنكه نامت بلند و جاويد است، خود فرمودي:«هر كس كاري نيك كند، ده برابر پاداش يابد، و هر كس كاري بد مرتكب شود، جز همانند آن كيفر نبيند.»

اي آنكه با احسان و بخشش خود بندگانت را به حمد و ثناي خود فراخواندي و ايشان را در ميان نعمت‌ها و عطايا فروپوشاندي، چه آشكار است نعمت‌هاي تو در زندگي ما، و چه بسيار و گسترده است بخشش تو در حق ما، و نيكي تو كه آن را ويژه ما گردانده‌اي.

تو ما را به آيين برگزيده‌ات و دين پسنديده‌ات و راه آسانت هدايت كردي، و شيوه تقرب جستن به خود و رسيدن به كرامت خود را به ما شناساندي. خدايا، تو ماه رمضان را از گزيده‌ترين وظايف و ويژه‌ترين واجبات خود قراردادي؛ ماهي كه آن را در ميان ماه‌هاي ديگر ممتاز ساخته‌اي، و از ميان همه زمان‌ها و روزگارها آن را برگزيده‌اي، و بر همه اوقات سال برتري‌اش داده‌اي؛ زيرا قرآن و نور را در آن فروفرستاده‌اي، و ايمان بندگانت را به كمال رسانده‌اي، و روزه را در آن واجب نموده‌اي، و مردم را به شب‌زنده‌داري  در اين ماه راغب فرموده‌اي، و شب قدر را كه از هزار ماه بهتر است، بزرگ و گرامي داشته‌اي.

با ماه رمضان، مارا بر امت‌هاي ديگر برتري دادي، و با فضيلت اين ماه ما را براي سبقت جستن از ملت‌هاي ديگر اختيار كردي. پس به فرمان تو روزهايش را روزه داشتيم و به ياري تو شب‌هايش را به عبادت برخاستيم؛ در حاليكه با اين روزه و شب‌زنده‌داري، خود را در معرض رحمتي نهاديم كه بر ما عرضه داشته بودي، و آن را وسيله رسيدن به ثوابت قرار داديم. بر عطاي آنچه از تو خواهند قدرت داري، و آنچه از فضل تو طلب كنند،‌ مي‌بخشي، و به آن كس كه قرب تو جويد، نزديكي.

اين ماه مبارك، در ميان ما به شايستگي زيست، و به نيكي همنشين ما گرديد، و گران‌مايه‌ترين سودهاي اهل جهان را به ما بخشيد. سپس چون زمانش به انجام رسيد و مدتش به سرآمد و شمار روزهايش پايان گرفت، از ما جدا شد.

اينك او را بدرود مي‌گوييم؛ همچون بدرود گفتن كسي كه فراقش بر ما دشوار است و رفتنش ما را دچار اندوه و وحشت مي‌كند وعهدي نگه‌داشتني و حرمتي رعايت‌كردني و حقي گزاردني از وي را بر ما لازم مي‌گرداند.

پس مي‌گوييم: سلام بر تو اي بزرگ‌ترين ماه خدا، و اي عيد دوستان خدا...

فرازي از دعاي 45 صحيفه سجاديه

خدايا بر محمد و خاندانش درود فرست و ما را بياموز كه چگونه فضيلت اين ماه را بشناسيم و حرمتش را بزرگ بشماريم و از آنچه منعمان فرموده‌اي خودداري كنيم، و ياري كن تا با نگه‌داشتن اعضا و جوارح خود از گناه و به كار گماشتن آناه در آنچه سبب خشنودي توست، روزهاي آن را روزه بداريم؛ آن‌سان كه به سخنان بيهوده گوش نسپاريم، و چشم خود را به سوي بازيچه ها ندوانيم، و به حرام ها دست نگشاييم، و به سوي ناشايسته‌ها قدم برنداريم، و شكم‌هايمان جز آنچه تو جلال كرده‌اي در خود جمع نكند، و زبانمان جز آنچه تو فرموده‌اي، نگويد، و جز در آنچه ما را به ثواب تو نزديك مي‌سازد، خود را به زحمت نيندازيم، و جز آن كار كه ما را از غقاب تو جفظ مي‌كند، به كار ديگر نپردازيم.

آن‌گاه به لطف خود، همه اين اعمال را از رياي رياكارن، و آوازه‌جويي آوازه‌جويان، بپيراي، تا كسي را در عبادت خود با تو شريك نگيريم و جز تو منظور و مرادي نجوييم.

صحيفه سجاديه

خدایا بر محمد و خاندانش درود فرست و به نیروی خویش آن را که بر من ستم کند و با من دشمنی ورزد، از ستم بازدار، و به قدرت خود، سرسختی اش را درهم شکن، و او را به گرفتاری هایش سرگرم ساز، و پیش دشمنانش ناتوان گردان.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مگذار که او بر من ستم روا دارد، و مرا در برابر او به نیکی یاری فرما، و از پرداختن به کارهایی چون کارهای او و درافتادن به حال و روزی که او دارد، نگاه دار.

خدایا بر محمد و خاندانش درود فرست و چنان کن که قبول آنچه بر من مقدر کرده ای، چه مرا سود دهد و چه زیان، برایم آسان باشد، و مرا به آنچه از من گرفته ای یا به من داده ای، خشنود گردان، و به راست ترین راه، هدایت فرما، و به درست ترین کارها وادار.

                                                                               گزیده ای از نیایش ۱۴ صحیفه سجادیه

ستايش براي خداست كه ما را به سپاس خود رهنمون گرديد، و بدان اهليت بخشيد تا از شكرگزاران احسان او باشيم.، و بر اين كار، ما را پاداش نيكوكاران دهد.

ستايش براي خداست كه دين خود را به ما عطا فرمود، و ما را به آيين خود ويژه گردانيد، و به راه‌هاي احسان خويش پويا ساخت تا به فضل نعمت او به سوي خشنودي‌اش روانه شويم؛ ستايشي كه آن را از ما قبول كند و به سبب آن از ما راضي شود.

ستايش براي خداست كه ماه خود، ماه رمضان، را از جمله راه‌هاي احسان قرار داد، كه ماه روزه، ماه اسلام، ماه پاكيزگي از آلودگي‌ها، ماه رها شدن از گناهان و ماه شب‌زنده‌داري است؛ ماهي كه قرآن در آن نازل گرديده، قرآني كه راهنماي مردم و نشانه‌ي آشكار هدايت و جدا كننده‌ي حق از باطل است.

پس به سبب حرمت‌هاي فراوان و فضيلت‌هاي نمايان كه براي اين ماه مقرر داشت، برتري آن را بر ديگر ماه‌ها عيان فرمود. براي بزرگداشت آن، چيزهايي را كه در ماه‌هاي ديگر حلال كرده بود، در اين ماه حرام گردانيد، و خوردني‌ها و آشاميدني‌ها را غدغن كرد، و براي آن زماني معين قرار داد، كه نه اجازه مي‌دهد آن زمان معين پيش انداخته شود، و نه مي‌پذيرد كه به تاخير افتد.

آن‌گاه يكي از شب‌هاي اين ماه را بر شب‌هاي هزار ماه ديگر برتري داد و نام آن را «شب قدر» نهاد؛ شبي كه در آن فرشتگان و روح به فرمان پروردگارشان بر هر يك از بندگان او كه بخواهد، با تقدير بي‌تغيير الهي كه براي هر كاري در نظر گرفته شده، فرود مي‌آيند.

خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و ما را در اين ماه بر اوقات نمازهاي پنج‌گانه آگاهي ده؛ با احكام و شرايط آن كه مقرر فرموده‌اي، و واجباتش كه لازم گردانده‌اي، و وظايفي كه به آن‌ها موظف كرده‌اي، و هنگامه‌هايي كه براي آن‌ها قرار داده‌اي.

ما را در نماز، با كساني برابر ساز كه مراتب بلند آن را دريافته اند و اركان آن را حفظ مي‌كنند و آن را در وقت خود، به شيوه‌ي بنده و فرستاده‌ي تو –كه درودهاي تو بر او و خاندانش باد- در ركوع و سجود و همه‌ي فضليت‌‌هاي آن با كامل‌ترين وضو و در نهايت خشوع به جاي مي‌آورند.

ما را موفق كن كه در اين ماه با انجام دادن كارهاي نيك و پسنديده خود را به تو نزديك‌تر سازيم.

خدايا، من از تو مي‌خواهم كه به حق اين ماه، و به حق هر فرشته‌اي كه او را مقرب خود ساخته‌اي، و هر پيامبري كه او را به رسالت فرستاده‌اي، و هر بنده‌ي صالحي را كه برگزيده‌اي و او از آغاز تا انجام اين ماه در عبادتت كوشيده است، بر محمد و خاندانش درود فرستي و ما را شايسته‌ي آن كرامت كني كه به دوستان خود وعده فرموده‌اي ، و به رحمت خود ما را در صف آناني درآوري كه بالاترين مرتبه‌هاي بهشت را سزاوارند.

صحيفه سجاديه، فرازي از دعاي 46

     صحیفه سجادیه، دعای ۳۷